งานอาชีพ

การบัญชี (การบันทึกบัญชีตามหลักบัญชีคู่)

การบัญชีเบื้องต้น (หมวดบัญชี)

        หมวดที่ 1 สินทรัพย์  (Assets) หมายถึง สิ่งที่มีตัวตน หรือไม่มีตัวตนอันมีมูลค่า ซึ่งบุคคลหรือกิจการเป็นเจ้าของหรือสามารถถือเอาประโยชน์ได้จาก กรรมสิทธิ์ในอสังหาริมทรัพย์ สังหาริมทรัพย์ สิทธิเรียกร้องมูลค่าที่ได้มา รายจ่ายที่เกิดสิทธิ และรายจ่ายของงวดบัญชีถัดไป

สินทรัพย์สามารถแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่

         1.  สินทรัพย์หมุนเวียน (Current Assets) หมายถึง สินทรัพย์ที่มีสภาพคล่อง สามารถจะเปลี่ยนเป็นเงินสด เช่น เงินสด เงินฝากธนาคาร เป็นต้น หรือสินทรัพย์อื่นที่เปลี่ยนเป็นเงินสดได้เร็ว โดยปกติจะไม่เกิน 1 ปี เช่น ตั๋วเงินรับ  ลูกหนี้การค้า สินค้าคงเหลือ เป็นต้น

2.  สินทรัพย์ไม่หมุนเวียน (Non – Current Assets)  หมายถึง สินทรัพย์ที่ไม่สามารถเปลี่ยนเป็นเงินสดได้โดยเร็วซึ่งมีระยะเวลามากกว่า 1 ปี เช่น เงินลงทุนระยะยาว เงินให้กู้ยืมระยะยาวและการลงทุนในหุ้นสามัญของบริษัทต่าง ๆ เป็นต้น สินทรัพย์ถาวร (Fixed Assets) หรือเป็นสินทรัพย์ที่มีตัวตน มีลักษณะการใช้งานที่คงทน และมีอายุการใช้งานนานเกินกว่า 1 ปี เช่น ที่ดิน อาคาร อุปกรณ์  รถยนต์ เป็นต้น สินทรัพย์ไม่มีตัวตน (Intangible Assets) หมายถึง สินทรัพย์ที่ไม่มีรูปร่างไม่สามารถจับต้องได้ทางกายภาพ แต่สามารถตีราคาให้มีมูลค่าเป็นเงินตรา และถือกรรมสิทธิ์ได้ เช่น เครื่องหมายการค้า สิทธิบัตร ลิขสิทธิ์ ค่าความนิยม เป็นต้น

        หมวดที่ 2  หนี้สิน (Liability)  หมายถึง ภาระผูกพันในปัจจุบันของกิจการที่ต้องจ่ายชำระคืนแก่บุคคลภายนอกในอนาคต ภาระผูกพันดังกล่าวเป็นผลของเหตุการณ์ในอดีตซึ่งการชำระภาระผูกพันนั้นคาดว่าจะส่งผลให้กิจการสูญเสียทรัพยากรที่มีประโยชน์เชิงเศรษฐกิจ เช่น เจ้าหนี้การค้า เงินกู้ เงินเบิกเกินบัญชี เจ้าหนี้จำนอง เป็นต้น หนี้สินแบ่งออกเป็น 2 ประเภท ได้แก่

         1.  หนี้สินหมุนเวียน  (Current Liabilities)  หมายถึง ภาระผูกพันที่กิจการต้องชำระคืนภายในระยะเวลา  ไม่เกิน 1 ปี เช่น เจ้าหนี้การค้า เงินเบิกเกินบัญชีธนาคาร เงินกู้ยืมจากธนาคารระยะสั้น ตั๋วเงินจ่าย   เป็นต้น

2.  หนี้สินไม่หมุนเวียน (Non – Current  Liabilities)  หมายถึง หนี้สินซึ่งมีระยะเวลาการชำระคืนเกินกว่า 1 ปี หรือเกินกว่ารอบระยะเวลาการดำเนิน งานตามปกติของกิจการ เช่น  เงินกู้ระยะยาว   หุ้นกู้      พันธบัตรเงินกู้  เป็นต้น

         หมวดที่ 3    ส่วนของเจ้าของ (ทุน)  (Owner’s equity)  หมายถึง ส่วนได้เสียคงเหลือในสินทรัพย์ของกิจการหลังจากหักหนี้สิน  ทั้งสินออกแล้ว กรรมสิทธิ์ที่เจ้าของกิจการมีในสินทรัพย์ เรียกว่า สินทรัพย์สุทธิ (สินทรัพย์ – หนี้สิน) ส่วนของเจ้าของกิจการแบ่งได้ 3 ประเภท

           1.กิจการเจ้าของคนเดียว

2.ห้างหุ้นส่วน

3.บริษัทจำกัด

         หมวดที่ 4 รายได้   income  หมายถึง ผลตอบแทนที่กิจการได้รับจากการขายสินค้าหรือบริการตามปกติของกิจการรวมทั้ง ผลตอบแทนอื่นๆ ที่ไม่ได้เกิดจากการดำเนินงานตามปกติ รายได้แบ่ง ออกเป็น 2 ประเภท ดังนี้

1.รายได้จากการขาย (Sale revenue) หมายถึง รายได้ที่เกิดจากการขายสินค้าหรือบริการอันเป็นรายได้จากการดำเนินงานตาม ปกติ เช่น กิจการซื้อขายสินค้ารายได้ของกิจการ คือ รายได้จากการขายสินค้า ส่วนกิจการให้บริการ เช่นซ่อมเครื่องไฟฟ้า รายได้ของกิจการ คือ รายได้ค่าซ่อม /รายได้ค่าบริการ

2.รายได้อื่น (Other incomes) หมายถึง รายได้ที่มิได้เกิดจากการดำเนินงาน

ตามปกติของกิจการซึ่งเป็นรายได้ที่ไม่ใช้ รายได้จากการขายสินค้าหรือบริการ

          หมวดที่ 5 ค่าใช้จ่าย expenses หมายถึง ต้นทุนส่วนที่หักออกจากรายได้ในรอบระยะเวลาที่ดำเนินการงานหนึ่ง ค่าใช้จ่ายสามารถแบ่งได้เป็น 3 ประเภท ดังนี้

1. ต้นทุนขาย (Cost of sales) หมายถึง ต้นทุนของสินค้าที่ขายหรือบริการที่ให้ กล่าวคือในกิจการซื้อเพื่อขาย ต้นทุนของสินค้าที่ขายจะรวมราคาซื้อและค่าใช้จ่ายอื่นๆ ที่จำเป็น เพื่อให้สินค้าอยู่ในสภาพพร้อมที่จะขาย ส่วนในกิจการผลิตเพื่อขายต้นทุนของสินค้าที่ขายคือ ต้นทุนการผลิตของสินค้านั้น ซึ่งประกอบด้วย ค่าวัตถุดิบ ค่าแรงงานและโสหุ้ยการผลิต

2. ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน (Operating expenses) หมายถึง ค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นอันเองมาจากการขายสินค้าหรือบริการ และค่าใช้จ่ายที่เกิดขึ้นเนื่องจากการบริหารกิจการอันเป็นส่วนรวมของการดำเนินงาน

          3. ค่าใช้จ่ายอื่น (Other expenses) หมายถึง ค่าใช้จ่ายนอกเหนือจากที่จัดเข้าเป็นต้นทุนขายและค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน เช่นดอกเบี้ยจ่าย ภาษีเงินได้

     ค่าใช้จ่ายสำหรับธุรกิจขายสินค้า จะประกอบด้วย ต้นทุนขาย ค่าใช้จ่ายในการดำเนินงาน และค่าใช้จ่ายอื่น สำหรับธุรกิจขายบริการค่าใช้จ่ายจะประกอบไปด้วยค่าใช้จ่ายในการดำเนินงานและค่าใช้จ่ายอื่นเท่านั้น

การบัญชีเบื้องต้น (ความหมายการบัญชี Accounting)

บัญชีเบื้องต้นสำหรับกิจการบริการ (มัธยมศึกษาตอนต้น)

สรุปความหมายการบัญชี Accounting

http://www.pw.ac.th/emedia/media/tech/accounting1/study.php

อาหารสำรับ (2) อาหาร 4 ภาค

อาหาร 4 ภาค

อาหารภาคเหนือ

ด้วยลักษณะภูมิประเทศของภาคเหนือนั้นจะตั้งอยู่ใกล้กับประเทศ พม่า เวียดนาม และยังเคยเป็นอาณาจักรล้านนามาก่อน จึงทำอาหารภาคเหนือนั้นได้รับอิทธิพลมาจากประเทศบ้านใกล้เรือนเคียงมาเป็นอย่างมาก
อาหารทางภาคเหนือจะมีรสชาติอ่อนกว่าอาหารภาคอื่นๆ อาหารภาคเหนือจะมีรสชาติไม่จัดจ้านเหมือนภาคอื่นๆ คนที่อยู่ภาคเหนือจะรับประทานอาหารที่มีรสชาติกลางๆไม่เน้นไปทานใดทางหนึ่งเช่นไม่เปรี้ยว ไม่เค็ม ไม่หวานหรือจืดเกินไป เนื้อสัตว์ที่นิยมนำมาประกอบเมนูอาหารได้แก่เนื้อหมู เนื้อไก่
อาหารขึ้นชื่อทางภาคเหนือที่เรามักจะได้พบเห็นได้แก่ เมนูน้ำพริก เช่น น้ำพริกหนุ่ม น้ำพริกแดง น้ำพริกอ่อง แกงโฮะ แกงฮังเล หรือไส้อั่ว จิ้นปิ้ง แหนม อาหารเหล่าเป็นอาหารที่ขึ้นชื่อของภาคเหนือ ส่วนใหญ่จะนิยมทานกับผักต้มจะเข้ากันได้ดี 

อาหารภาคใต้

อาหารภาคใต้จะเป็นอาหารที่มีชาติของอาหารจาก มาลายู ภาคกลางและจีน มีรสชาติเผ็ดและเค็ม อาหารภาคใต้ส่วนใหญ่นั้นมักเป็นอาหารที่ประกอบไปด้วยปลา หรือสัตว์ทะเลชนิดอื่นๆ และมีผงขมิ้นในส่วนประกอบเมนูอาหาร เพื่อลดความคาวของสัตว์ทะเลที่นำมาประกอบอาหารนั้นเอง รสชาติของอาหารภาคใต้นั้นจะเผ็ดจัด เค็มเปรี้ยว แต่ไม่นิยมรสหวาน เช่นแกงไตปลา แกงพริก เป็นต้น
อาหารภาคใต้จะมีรสชาติเผ็ดที่สุดในบรรดาภาคอื่นๆเมนูอาหารที่มีชื่อเสียงของภาคใต้ ได้แก่ แกงไตปลา แกงเหลือง จำพวกเมนูเครื่องจิ้มได้แก่ น้ำบูดูที่น้ำมารับประทานกับข้าวยำ และที่พลาดไม่ได้คือ ผัดสะตอ เป็นเมนูที่ขึ้นชื่อของภาคใต้เราเลยทีเดียว 

อาหารภาคกลาง

อาหารภาคกลาง รสชาติจะมีทั้งหวาน เปรี้ยว เค็ม และเผ็ด มัน รสชาติจัดจ้านลงตัว กลมกล่อมลงตัวการผสมผสานของรสชาติอาหารภาคกลางนั้นจะใช้ส่วนผสมแตกต่างกันไปตามแต่ละเมนูส่วนใหญ่จะใช้ทั้งเนื้อสัตว์และพืชผักทางการเกษตร สามารถนำมาปรุงได้หลากหลายเมนู อาหารภาคกลางนั้นจะมีความประณีตในการตกแต่งอาหารให้ชวนรับประทาน การนำผัก แตงกวา ผักชี หรือต้นหอมมาตกแต่งหน้าจานอาหารให้ดูน่ารับประทานมายิ่งขึ้นนั้นแสดงให้เห็นถึงรูปลักษณ์ความอุดมสมบูรณ์ภาคกลางที่สามารถจัดหาพืชผักมาจัดวางเพิ่มความสวยงามในเมนูอาหารนั้นๆได้มากขึ้น
เมนูอาหารภาคกลาง โดยทั่วไปจะ มีรสหวานนำเล็กน้อยให้ติดปลายลิ้น การรับประทานอาหารของภาคกลางนั้นส่วนใหญ่จะรับประทานคู่กับข้าวสวยเป็นหลังไม่ว่าจะมีกับข้าวเป็นเมนูใดก็ตาม 

อาหารภาคอีสาน

ภาคอีสานเป็นภาคที่ค่อนข้างแห้งแล้ง วัตถุดิบที่นำมาประกอบอาหารจะเป็นแหล่งอาหารซึ่งหาได้ตามธรรมชาติส่วนใหญ่ ได้แก่ ปลา แมลงบางชนิด พืชผักต่าง ๆ การนำวิธีการถนอมอาหารมาใช้เพื่อรักษาอาหารไว้กินนาน ๆ จึงเป็นส่วนสำคัญในการดำรงชีพของคนอีสาน
อาหารอีสาน ส่วนใหญ่จะมีรสชาติติดเค็มหรือเผ็ด เพราะส่วนหนึ่งได้รับอิทธิพลมาจากอาหารฝั่งประเทศลาว ด้วยสภาพภูมิประเทศที่แห้งแล้งของภาคอีสาน จึงทำให้คนในภูมิภาคอีสานนั้นหาปลาหรือสัตว์ และผักพืชที่หาได้ง่ายๆมาปรุงอาหาร อาหารหลักของภาคอีสานนั้นจะมีข้าวเหนียวเป็นอาหารหลัก รับประทานคู่กับเมนูต่างๆไม่ว่าจะเป็นปิ้ง ย่าง ต้ม หรือเมนูคลุกเคล้า เช่น ปลาย่าง ไก่ย่าง ต้มแซ่บ ลาบ และเมนูอื่นๆอีกมากมาย แต่จะเน้นเอาสัตว์ที่พอหาได้ตามท้องถิ่นนั้นๆ และพลาดไม่อาหารที่ปรุงนั้นต้องมีรสจัด 

ที่มา: https://nlovecooking.com/    https://nlovecooking.com/  https://www.wongnai.com/cooking/cookbooks/isan-food-recipes

อาหารสำรับ (2) หลักการจัดอาหารสำรับ

หลักการจัดอาหารสำรับ

1. ควรจัดอาหารสำรับคาวและหวานให้มีอาหารหลักครบทั้ง  5 หมู่ มีสัดส่วนที่เหมาะสม จัดอาหารให้หลากหลายหมุนเวียนเปลี่ยนไป 

2. ควรจัดอาหารให้มีลักษณะสัมผัสหลากหลายแตกต่างกันไป  เช่น มีความนิ่มนุ่ม กรอบ ร้อน เย็น เพื่อให้สมาชิกในครอบครัวสามารถเลือกรับประทานที่เหมาะกับร่างกาย

3.คำนึงถึง เพศ วัย และ และกิจกรรมของสมาชิกในแต่ละวัน

4. จัดรายการอาหารให้มีรสชาติ กลิ่น สี แตกต่างกันไป

5. คำนึงถึงงบประมาณ

6. จัดรายการอาหารสำรับให้เหมาะสมกับช่วงเวลา

อาหารสำรับ (1) ความหมาย

อาหารสำรับ

ความหมายของอาหารประเภทสำรับ

คำว่า “สำรับ” หมายถึง ภาชนะ เช่น ถาด เป็นต้น ใส่ถ้วยชามพร้อมบรรจุอาหารคาวหรือหวานเป็นชุด เช่น สำรับคาว สำรับหวาน เป็นต้น

ส่วน “อาหารสำรับ” หมายถึง การจัดอาหารหลายชนิดให้อยู่ในสำรับเดียวกัน เช่น มีข้าว แกงเผ็ด แกงจืด น้ำพริก เป็นต้น สำรับอาหารไทยในทุกมื้อจะถูกจัดขึ้นอย่างพิถีพิถัน กับข้าวทุกจานที่จัดขึ้นจะต้องมีความสัมพันธ์กัน คนไทยจึงมักจัดสรรสำรับต่างๆ ให้มีความสมดุลกัน  หากสำรับใดมีอาหารหวานเปรี้ยว ก็ต้องมีอาหารจานหวานอีกอย่างหนึ่งสำหรับกินแก้รสกัน มื้อใดมีอาหารจานเผ็ดก็จะต้องมีอาหารจานเค็มและแกงจืดรวมอยู่ด้วย นับเป็นเอกลักษณ์และภูมิปัญญาของคนไทยในการสร้างสรรค์อาหารต่างๆ ให้มีความเอร็ดอร่อยน่ารับประทาน และยังอุดมไปด้วยคุณค่าทางสารอาหาร

คนไทยเราตั้งแต่อดีตจนถึงปัจจุบัน  เวลารับประทานอาหารมักจัดอาหารใส่ในสำรับเดียวกัน   เพื่อสะดวกในการจัดและรับประทาน  โดยเฉพาะคนแถบภาคเหนือ และ ภาคอีสาน จะนั่งเป็นวงกลมรับประทานพร้อมกันทั้งบ้าน  ในสำรับนั้นก็จะประกอบด้วย  อาหารคาว  อาหารหวาน  พร้อมเครื่องเคียง จำพวก ผักนาๆชนิด